نبض آرامش در کانون خانواده
- شناسه خبر: 7226
- تاریخ و زمان ارسال: ۲۵ مهر ۱۴۰۵ - ۰۴:۳۷
- بازدید : 49
- نویسنده: زینب شجیرات
همزمان با هفته ملی سلامت روان، حمیدزاده، روانشناس و مشاور فرمانداری شهرستان کارون در امور بانوان و خانواده، بر نقش آرامش خانه، گوشدادن فعال، مدیریت استفاده از فضای مجازی و خودمراقبتی والدین در تقویت سلامت روان اعضای خانواده تأکید کرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی «ناب خبر»؛ نبیله حمیدزاده، روانشناس و مشاور فرماندار شهرستان کارون در امور بانوان و خانواده، در گفتگو با خبرنگار ما به مناسبت هفته ملی سلامت روان، به تشریح دیدگاهها و توصیههای تخصصی پیرامون ارتقای سلامت روان و تحکیم بنیان خانواده پرداخت.
حمیدزاده با اشاره به اینکه خانه باید نخستین مأمن و پناهگاه امن در برابر تنشهای روزمره باشد، نقش نحوه کاهش فشارهای روانی اعضا هنگام ورود به منزل را در آرامش پایدار خانواده محوری دانست و تصریح کرد:
«نخستین مؤلفه در تحکیم امنیت روانی خانه، آرامشی است که اعضا از یکدیگر دریافت میکنند. هنگامی که همسر یا فرزند پس از سپری کردن مشغلهها و سختیهای روزانه وارد منزل میشود، پیش از مواجهه با پرسشهای متوالی یا طرح مسائل و مشکلات، نیازمند مجالی برای بازیافت آرامش روحی است. یک خوشآمدگویی ساده، لبخندی صمیمانه و جویا شدن حال با لحنی آرامبخش، تأثیری شگرف بر تعدیل هیجانات منفی دارد. ماهیت هیچ خانوادهای عاری از چالش نیست، اما تمایز خانواده سالم در این است که فرد بداند در لحظات تنش و افت روحی، کانونی مطمئن و ادراکپذیر برای بازیابی توان خود در اختیار دارد.»
وی در ادامه با تبیین تمایز میان «شنیدن سطحی» و «گوش دادن فعال» به دغدغههای اعضا و ضرورت برطرفسازی موانع ارتباطی افزود:
«در بسیاری از موارد، مواجهه ما با کلام دیگران صرفاً شنیدن آواهاست و شنیداری فعالانه صورت نمیپذیرد؛ به نحوی که پیش از پایان سخنان طرف مقابل، در ذهن خود درصدد پاسخگویی یا ارائه راهکاری شتابزده هستیم. این آسیب بهویژه در تعامل با کودکان و نوجوانان مشهودتر است؛ چرا که فرزند ما در گام نخست نه در پی راهحل، بلکه نیازمند دیده و شنیده شدن است. حذف عوامل مخل تمرکز از جمله تلفن همراه، استماع بدون پیشداوری و پرهیز از قطع کلام، مؤثرترین راهکار برای ترمیم و تقریب فاصلههای عاطفی در خانواده است.»
مشاور امور بانوان فرمانداری کارون با تأکید بر لزوم بهرهگیری از رویکردهای تخصصی در کنار صیانت از تجارب ارزشمند کهن اظهار داشت:
«رویکرد تخصصی و سنتهای خانوادگی در تعارض با یکدیگر قرار ندارند. تجارب زیسته والدین همواره چراغ راه است، اما پیچیدگیهای جامعه مدرن نگرش و سازوکارهای علمی را میطلبد. همانگونه که در مواجهه با ناراحتیهای جسمانی به پزشک مراجعه میشود، در هنگام بروز اختلالات عاطفی یا تربیتی نیز مراجعه به روانشناس یک ضرورت است. مراجعه به مشاور نشانه وجود بحرانی حاد نیست، بلکه اقدامی پیشگیرانه برای جلوگیری از تبدیل چالشهای مقطعی به آسیبهای مزمن است.»
این کارشناس ارشد روانشناسی با اشاره به مدیریت مصرف رسانهای و ابزارهای هوشمند در بستر منزل یادآور شد:
«حذف مطلق فناوری نوین از سبد زندگی نه مقدور است و نه راهبردی کارآمد؛ بلکه مسئله محوری، انضباط رسانهای و فراگیری مهارت بهرهبرداری صحیح از آن است. توقف استفاده از تلفن همراه در ساعات استراحت جمعی و زمان صرف غذا، گامی راهبردی در تعمیق پیوندهای خانوادگی است. شرط تحقق این مهم، التزام عملی شخص والدین به الگوهای رفتاری صحیح است؛ زیرا نمیتوان با تداوم استفاده افراطی والدین، متوقع فاصلهگیری فرزندان از فضای مجازی بود. با مدیریت هدفمند، میتوان فناوری را به بستری برای همافزایی آموزشی و نشاط مشترک بدل ساخت.»
وی پیرامون اصلاح الگوی سنتی مبنی بر «اقتدار کاذب و سرکوب احساسات» در مسیر تربیت نسل نو تصریح کرد:
«یکی از خطاهای رایج تربیتی، مترادف دانستن اقتدار با پرهیز از بروز اندوه و سرکوب گریه است. ترس، اندوه و واکنشهای هیجانی، روندهای طبیعی فیزیولوژیک انسان هستند. در تعامل با فرزندان باید به جای سرکوب هیجانات با عباراتی نظیر “قوی باش”، با پرسشگری صبورانه ریشه ناراحتی را شناسایی و تخلیه کرد. فرزندی که مهارت بیان کلامی احساسات خود را فراگیرد، در بزرگسالی از هوش هیجانی و تابآوری به مراتب بالاتری در مدیریت بحرانها برخوردار خواهد بود.»
حمیدزاده همچنین درباره کارکرد حفاظتی کانون خانواده در برابر نوسانات محیطی و معیشتی جامعه بیان کرد:
«بسیاری از متغیرهای برونخانوادگی خارج از حدود اراده ماست، اما کیفیت تعاملات درونمنزلی کاملاً در دایره تسلط و کنترل ما قرار دارد. بازتاب فشارهای بیرونی به شکل پرخاشگری و اضطراب مداوم در حریم خانه، آسیبهای جبرانناپذیری به فرزندان تحمیل میکند. در مقابل، گفتگو پیرامون چالشها، توزیع عادلانه مسئولیتها و تقویت همبستگی اعضا، توان دفاعی خانواده را در خنثیسازی تنشهای روانی ارتقا میبخشد.»
وی در پایان با تأکید بر اصل «خودمراقبتی والدین» به عنوان زیرساخت ثبات و پویایی خانواده خاطرنشان کرد:
«توجه به خودمراقبتی به هیچ عنوان خودخواهی محسوب نمیشود. والدینی که درگیر فرسودگی عاطفی و خستگی مفرط هستند، توان ارائه آرامش و صبوری مستمر را نخواهند داشت. والدین به عنوان کانون اتکای خانواده نیازمند بازسازی روحی، خواب کافی، معاشرت با افراد همدل و در صورت لزوم بهرهمندی از خدمات تخصصیاند؛ چه آنکه حفظ سلامت روان والدین، ضامن پایداری و سلامت کل ساختار خانواده است.»
انتهای خبر /
ارسال دیدگاه
نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد