ندبه؛درد دل عارفانه عاشقان منجی عالم

مُسْتَحْفِظاً بَعْدَ مُسْتَحْفِظٍ، مِنْ مُدَّهٍ إِلَىٰ مُدَّهٍ، إِقامَهً لِدِینِکَ، وَحُجَّهً عَلَىٰ عِبادِکَ، وَ لِئَلَّا یَزُولَ الْحَقُّ عَنْ مَقَرِّهِ، وَیَغْلِبَ الْباطِلُ عَلَىٰ أَهْلِهِ وَلَا یَقُولَ أَحَدٌ لَوْلا أَرْسَلْتَ إِلَیْنا رَسُولاً مُنْذِراً، وَأَقَمْتَ لَنا عَلَماً هادِیاً فَنَتَّبِعَ آیاتِکَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَنَخْزىٰ، إِلَىٰ أَنِ انْتَهَیْتَ بِالْأَمْرِ إِلىٰ حَبِیبِکَ وَنَجِیبِکَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَیْهِ وآلِهِ؛

نگهبانی پس از نگهبان، از زمانی تا زمانی دیگر، برای برپاداشتن دینت و حجّتی بر بندگانت، برای اینکه حق از جایگاهش برداشته نشود و باطل بر اهل حق پیروز نگردد و احدی نگوید چه می‌شد اگر برای ما پیامبری بیم‌دهنده می‌فرستادی و پرچم هدایت برای ما برپا می‌نمودی تا بر این اساس از آیاتت پیروی می‌کردیم، پیش از آنکه خوار و رسوا شویم تا اینکه مقام رسالت و هدایت را به محبوب و برگزیده‌ات محمد (درود خدا بر او و خاندانش) رساندی

این یکی از فرازهای دعای ندبه است. که شیعیان دلداده در هر روز صبح جمعه می خوانند و امام خود را صدا می کنند، تا بیاید و به این ظلمات و تاریکی روزگار خاتمه دهد.

دعای ندبه درد دل عاشقانی است که، سال ها از معشوق خود به دور ماندن و تکه گمشده ی وجودی خود را سال هاست می جویند و پیدا نمی کنند.

این دعا جایگاه ویژه و خاصی در دل شیعیان و دلدادگان صاحب العصر و الزمان دارد زیرا هر جمعه ی که با انتظار می گذرد و صاحب پرچم عدالت نمی آید با ندبه شروع می شود تا بلکه این انتظار در جمعه دیگر به سر آید.

واقعا این انتظار کشنده چه زمانی قرار است به پایان یابد،وقتی که رنج و درد دنیا به استخوان رسیده و ظلم بیداد می کند. در روزگاری که ظالم حق مظلوم را گرفته و مردم دنیا شاهد آن هستند و مهر سکوت بر دهان خود گذاشتند، دنیا به آخرین فرصت نجات خود احتیاج دارد تا از این مهنت و رنج خلاص شود.

این دعا را می خوانیم چون تنها راه نجات ما ظهور منجی عالمی است که این ظلمات شب را از بین ببرد و فجر تازه ای برای دنیا طلوع کند. ودنیایی که به دور از ظلم و بدی است و عدالت در همه جای آن گسترش پیدا می کند به وجود آورد، ان شاء الله که ظهور نزدیک باشد و این رنج پایان یابد.