طبابت فراتر از حرفه،یک عشق خدمت گزار است

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی «ناب خبر»؛ به نقل از ،یوسف خلیف‌پور در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی شبکه اطلاع‌رسانی «رهیاب»؛ ضمن تبریک روز پزشک در تشریح سوابق و پیشینه فعالیت‌های خود، اظهار کرد: از سال ۱۳۶۹ وارد عرصه پزشکی شدم و در مهر ۱۳۷۷ پروانه نظام پزشکی دریافت کردم. در این ۲۶ سال، تجربه خدمت در شهرستان‌های شادگان، ماهشهر، ستاد دانشگاه علوم پزشکی اهواز و مراکز بیمارستانی را دارم. اکنون ۵ سال است که مدیریت شبکه بهداشت کارون را بر عهده دارم و مجموعاً ۱۳ سال از عمر حرفه‌ای خود را در این منطقه خدمت کرده‌ام.

وی در ادامه با اشاره به گستره فعالیت‌های خود افزود: تنوع مسئولیت‌ها در شهرستان‌های مختلف، این فرصت را به من داد تا با طیف‌های گوناگونی از نیازهای سلامت جامعه آشنا شوم و هرکدام از این تجربیات، درس‌های ارزشمندی برای بهبود عملکردم به همراه داشت.

مدیر شبکه بهداشت و درمان شهرستان کارون با اشاره به دشواری‌های مسیر مدیریت بحران و شیرینی‌های طبابت، گفت: دوران همه‌گیری کرونا، سنگین‌ترین و دشوارترین ایام در مسیر مدیریت و طبابت من بود. مشاهده رنج بیماران و داغِ فراقِ عزیزانِ مردم، تجربه‌ای بود که تلخی آن هنوز بر جان باقی است.

وی در ادامه با بیان خاطرات شیرین حرفه‌ای خود اضافه کرد: با این‌وجود، در سوی دیگرِ این کارنامه، احیای نوزادانِ بدحال، شیرین‌ترین خاطراتم را رقم زده است. به خاطر دارم بیش از ۱۰ سال پیش، دو نوزاد دوقلو با شرایط حیاتی بسیار وخیم به دنیا آمدند که به لطف خداوند و تلاشِ مجدانه تیم پزشکی احیا شدند. حالا هر سال در هفتم محرم، آن خانواده با وفای به نذرشان به دیدار ما می‌آیند؛ دیدنِ این دو عزیز که اکنون در سلامت کامل رشد کرده‌اند، برای من والاترین پاداش و ثمره خدمت است.

خلیف‌پور در همین زمینه تأکید کرد: این لحظات است که انسان را برای ادامه مسیر پرچالش طبابت، مصمم‌تر می‌کند و یادآور می‌شود که ارزش واقعی این حرفه، در نجات جان‌ها و لبخندهایی است که بر لب‌ها می‌نشیند.

وی در خصوص راهکار خود برای مدیریت فشارهای روانی ناشی از مسئولیت‌های سنگین درمانی، تصریح کرد: در تمام سال‌های خدمت، همواره کوشیده‌ام مرز میان تلاطمِ محیط کار و آرامش خانه را حفظ کنم. به‌ویژه در دوران کرونا که با شرایط ویژه‌ای مواجه بودیم و گاه نیمه‌شب‌ها به خانه بازمی‌گشتم، اولین دغدغه‌ام حفظ سلامت خانواده بود.

این مقام ادامه داد: اگرچه حجمِ مسئولیت‌ها ناگزیر بر روحیاتِ انسان اثرگذار است، اما همواره تلاش داشته‌ام سنگینیِ بارِ این رسالت، خللی در محیط امن و آرام خانواده ایجاد نکند و خوشبختانه با همراهی همسر و فرزندانم، این مرزِ ظریف را تا حد امکان حفظ کرده‌ام.

وی در پاسخ به این پرسش که اگر فرصت بازگشت به گذشته وجود داشت، آیا مجدداً همین مسیر را برمی‌گزید، عنوان کرد: در دوران دانشجویی، در رشته دندان‌پزشکی نیز پذیرفته شده بودم. با نگاهی به استرس‌های ذاتیِ حوزه پزشکی، شاید دندان‌پزشکی مسیرِ آرام‌تری به نظر برسد.

وی افزود: با این‌حال، اگر بخواهم از فضای پرفشار درمان به‌کلی فاصله بگیرم، رویایِ داشتن یک گل‌فروشی کوچک همیشه برایم جذاب بوده است؛ پناه بردن به طبیعت و آرامش آن. گل‌ها زبانی آرام و زیبا دارند که گاه از هر دارویی التیام‌بخش‌تر است.

خلیف‌پور، سرمایه اصلی خود در این سال‌ها را مهربانی و نجابت مردم دانست و گفت: بزرگ‌ترین درسی که از بیمارانم آموختم، مفهومِ «مهرِ متقابل» بود. در سال‌های ابتداییِ خدمتم در روستای آبشار شادگان، شاهد بودم که مردم با وجود بضاعتِ کم، چگونه با کرامت و بزرگواریِ تمام، میزبانِ کادر درمان بودند.

وی با حالتی سرشار از احساس ادامه داد: آن ارتباط عاطفیِ خالصانه هرگز فراموش‌شدنی نیست و هنوز نیز افتخارِ استمرارِ دوستی با آن مردمِ شریف را دارم. این تجربه به من آموخت که پزشکی تنها در نسخه‌نویسی و درمان دارویی خلاصه نمی‌شود، بلکه ایجاد پیوندی انسانی با بیمار، نقشی تعیین‌کننده در فرآیند درمان دارد.

این مقام خطاب به جامعه دانشجویان و پزشکان جوان تأکید کرد: پزشکی، یک «عشق» است و نه صرفاً یک پیشه. به تمامیِ همکارانِ جوان توصیه می‌کنم اگر انگیزه اصلی آن‌ها از ورود به این حوزه، صرفاً کسب درآمد است، در این مسیرِ پرچالش گام نگذارند.

وی با قاطعیت ادامه داد: چرا که با نبوغ و استعدادی که در این قشر وجود دارد، می‌توانند در سایر حوزه‌ها به موفقیت‌های اقتصادی کلان دست یابند. این رشته، تنها برای کسانی است که عشق به خدمت و التیامِ آلامِ مردم در وجودشان شعله‌ور است و درک می‌کنند که پاداش واقعی طبابت، در قالب مادی خلاصه نمی‌شود.

خلیف‌پور تصریح کرد: توصیه من به جوانان این است که پیش از انتخاب این مسیر، با دقت به انگیزه درونی خود بیندیشند و اگر عشق به خدمت را در وجودشان حس می‌کنند، بدون تردید گام بردارند که این راه، گرچه دشوار اما سرشار از برکت و معنویت است.

وی با تأکید بر ضرورتِ ارتقای زیرساخت‌های سلامت، در خصوص «طرح پزشکی خانواده» خاطرنشان کرد: اجرای دقیقِ طرح پزشکی خانواده و نظام ارجاع، یکی از راهبردی‌ترین برنامه‌ها برای بهبود معیشت و ارتقای سلامت عمومی است و از حیث اقتصادی نیز برای نظام سلامت بسیار مقرون‌به‌صرفه خواهد بود.

این مقام افزود: این طرح می‌تواند نقش مؤثری در عدالت‌محوریِ خدمات سلامت و دسترسی آسان‌تر تمام اقشار جامعه به مراقبت‌های اولیه داشته باشد.

خلیف‌پور اذعان کرد: امیدوارم با همت مسئولان و اجرای کامل آن در سطح کشور، شاهد گام‌های بلندتری در راستای خدمت‌رسانی شایسته به ملت عزیز ایران باشیم و بتوانیم آرمانِ «سلامت برای همه» را هرچه بیشتر به تحقق نزدیک کنیم.

انتهای خبر/